Hulpgroep Gezinshereniging

 
Dit forum wordt binnenkort gestopt.

In een eerste fase zullen geen nieuwe leden zich kunnen registreren maar zal ik verder antwoorden aan bestaande leden.

In een tweede fase wordt het forum volledig gestopt.

Je kan met al je vragen terecht bij de volgende organisaties:

Kruispunt-MI

Andere organisaties



Hulpgroep Gezinshereniging Forum IndexPortalFAQMemberlistUsergroupsSearchRegisterLog in to check your private messagesLog in

Gezinshereniging Keniaanse partner

 
Post new topic   Reply to topic    Hulpgroep Gezinshereniging Forum Index -> UW VRAGEN -> Allerlei
Previous topic :: Next topic  
Author Message
Becko


Offline

Joined: 21 Jul 2016
Posts: 2

PostPosted: Thu 21 Jul 2016 - 14:13    Post subject: Gezinshereniging Keniaanse partner Reply with quote

Beste,
In de eerste plaats: wat een geweldig forum hier! Keep up the good work!
Ik zit met volgende situatie:
Ben een 34-jarige Belg die vorig jaar op 23 juli (bijna 1 jaar dus) getrouwd is met zijn Keniaanse vriendin van 27 jaar.


Hiervan heb ik een huwelijksakte die beëdigd vertaald is en eveneens gelegaliseerd.


In eerste instantie was het mijn bedoeling om een job te zoeken in Kenia, aan Belgische voorwaarden. Hetgeen natuurlijk enkel mogelijk is bij enkele van de multinationals die gevestigd zijn in Nairobi. Aangezien dit niet evident is, hebben wij nu toch gekozen om via de procedure gezinshereniging samen te gaan leven in België.


Ikzelf heb een goedbetaalde job met tal van extralegale voordelen (firmawagen met tankkaart, GSM, laptop, groepsverzekering, hospitalisatieverzekering, bonus, onkostenvergoedingen). Mijn vriendin is zelfstandig: zij heeft een winkel (verkoop van haren, schoonheidsproducten en kleding en accessoires) en verhuurt 2 taxibromfietsen (bado bado’s).


Wij kennen elkaar al sinds 2010.


In 2011 en 2014 hebben wij een aanvraag gedaan tot visum kort verblijf. Deze beide aanvragen werden toen geweigerd omwille van de leeftijd en het niet zeker zijn dat zij zou terugkeren naar Kenia.


Over de periode dat wij elkaar kennen, ben ik een tiental keren naar Kenia gereisd om samen te kunnen zijn.


Ik zou nu dus een visumaanvraag willen doen teneinde een gezinshereniging te bekomen.


Mijn vragen zijn nu (ik volg hierbij in eerste instantie de volgorde van voor te leggen documenten cf. de website “Kruispunt migratie-integratie”):


-          Betaling bijdrage administratieve kosten t.b.v. 160 EUR: hier zie ik geen enkel probleem.


-          Huwelijksakte: de Keniaanse huwelijksakte is niet ingeschreven in mijn gemeente: dient dit verplicht te gebeuren voor ik de visumaanvraag doe?


-          Bewijs identiteit: ik vermoed dat het Keniaanse paspoort van mijn vrouw hiervoor volstaat? Dient dit van beide partners voorgelegd te worden?


-          Bewijs leeftijd: is het hier voldoende om dit aan te tonen aan de hand van het paspoort? Of dient dit aangetoond te worden door een geboorte-akte? Dient dit van beide partners voorgelegd te worden?


-          Bewijs toereikende bestaansmiddelen: ik vermoed dat het voldoende is om hier de laatste 12 loonfiches voor te leggen?


-          Bewijs van voldoende huisvesting: Ik woon momenteel bij mijn ouders (ruime woning waarin een eigen woongedeelte voorzien is voor mij). Bedoeling is om dit zo te blijven doen totdat mijn vrouw een voldoende kennis van het Nederlands heeft om te beginnen werken. Tegen die tijd kopen we dan een eigen woning. Is het voldoende als ik een kopie van de eigendomsakte van deze woonst voorleg of dient hier een begeleidend schrijven van mij ouders aan toegevoegd te worden?


-          Bewijs van ziekteverzekering: Is het voldoende om hier een modelattest van een Belgische mutualiteit voor te leggen? Of dient aanvullen nog een private ziekteverzekering afgesloten te worden?


Enkele bijkomende vragen / bemerkingen:


-          Op de website van Kruispuntmi kwam ik een toch wel heel opmerkelijke passage tegen betreffende weigering van het visum:
o   Als je bewijst dat je voldoet aan de voorwaarden voor gezinshereniging kan de DVZ je visum niet weigeren, tenzij:
§  je fraude pleegde of andere onwettige middelen gebruikte (bv. schijnhuwelijk).
§  je een gevaar bent voor de openbare orde of nationale veiligheid. Een strafrechtelijke veroordeling is daarvan op zich nog geen bewijs. Het gevaar moet actueel zijn.
§  je bent een gevaar voor de volksgezondheid. Het moet gaan om een ziekte die staat in de bijlage tot de Verblijfswet.
=> Dit lijkt me toch niet te stroken met de realiteit als ik andere verhalen lees hier op het forum?


-          Wat me verder ook is opgevallen, is het grote belang dat door DVZ blijkbaar gehecht wordt aan de manier waarop je je partner hebt leren kennen: Wat is eigenlijk wel een “goede” manier? Zijn niet goed en kunnen voor een controle schijnhuwelijk zorgen: hotel waar je verbleef, in een café / restaurant waarvan bekend is dat er veel toeristen komen (hoe weet DVZ dit eigenlijk? Gaan ze op fieldtrip naar al deze landen en locaties?), datingsite, etc. Ik vind dit eigenlijk een bijzonder discriminerende insteek van DVZ, trouwens: waar ontmoeten de meeste Belgische mannen hun Belgische vrouw?


-          Dient een begeleidend schrijven toegevoegd te worden? Wat moet hierin vermeld worden en wat zeker niet?


-          Volgende zaken worden niet vermeld op de website Kruispuntmi, maar dacht ik toe te voegen aan het dossier:
o   Bewijs van alle reizen (reserveringen vluchten)
o   Foto’s huwelijk
o   Historiek Skype / Viber / Whatsapp (wij hebben dagelijks contact)
o   Mailhistoriek
o   Zie ik nog iets over het hoofd?


Het is een hele boterham, waarvoor mijn oprechte excuses (-;


Alvast bedankt voor uw feedback.
 


Back to top
Publicité






PostPosted: Thu 21 Jul 2016 - 14:13    Post subject: Publicité

PublicitéSupprimer les publicités ?
Back to top
Jungle
Administrateur

Offline

Joined: 25 Oct 2008
Posts: 2,543

PostPosted: Thu 21 Jul 2016 - 19:38    Post subject: Gezinshereniging Keniaanse partner Reply with quote

Hallo en welkom op het forum :-)

1. Huwelijksakte:
De visumaanvraag mag gedaan worden met de Keniaanse huwelijksakte, vertaald en dubbel gelegaliseerd. Het huwelijk hoeft niet eerst in België door de gemeente geregistreerd te zijn.

Ik raad meestal aan om dit pas te doen nadat de echtgenoot/echtgenote in België is aangekomen. Hoewel DVZ maximaal 6 maanden tijd heeft om een beslissing te nemen voor het visum, is het beter het risico te vermijden dat het parket met feiten afkomt waardoor DVZ zich achter een negatief advies van het parket schaart en het visum zou kunnen weigeren.

2. Bewijs identiteit:
Ja, dat doe je in principe met je nationale identiteitskaart en/of geldig paspoort. Paspoort moet je alleszins voorleggen bij de visumaanvraag en dit moet nog minstens 6 maand geldig zijn.

3. Bestaansmiddelen:
12 maanden loonfiches volstaat in principe om te bewijzen dat je inkomen voldoende, stabiel en regelmatig is.

Daarnaast kijkt DVZ ook naar je werkcontract: van onbepaalde of bepaalde duur (met inbegrip interim). Indien je meerdere contracten van bepaalde duur hebt gepresteerd, is er een risico dat DVZ oordeelt dat je inkomen niet stabiel en regelmatig is.

En FYI: DVZ heeft toegang tot Dimona en kijkt dit zelf na.

4. Ziekteverzekering:
Bewijs je inderdaad met het modelattest.

5. Weigeren van het visum:
DVZ weigert regelmatig een visum voor gezinshereniging indien er een vermoeden van schijnhuwelijk is. Ttz dat er elementen in het dossier zijn waaruit zij concluderen dat het waarschijnlijk een schijnhuwelijk is, zonder dat dit door een rechtbank werd beoordeeld.

Schijnhuwelijk en schijnwettelijke samenwoning alsook poging van beide zijn strafbare feiten en de wet is zodanig opgesteld dat het voor DVZ (en ook de ambtenaar van Burgerlijke stand) mogelijk is om daar een administratief oordeel over te vellen zonder dat dit door een Rechtbank beslecht werd.

DVZ, diplomatieke posten, parketten en gemeenten baseren zich o.a. op de manier van kennismaking omdat daar vaak terugkerende scenario's voorkomen:
  • op vakantie gaan, iemand ontmoeten die in het hotel of toeristische sektor werkt of in toeristische trekpleisters rondhangen, relatie beginnen, snel huwen en niet echt veel tijd IRL samen doorgebracht hebben
  • iemand ontmoeten op een dating site, 6 maanden chatten op Facebook of WhatsApp en naar ginder gaan om tijdens de 1ste of 2de reis te huwen
Hoe weet DVZ dat? Euh, zoals de meeste mensen dat weten denk ik altijd... zelf ginder op vakantie geweest en met eigen ogen gezien, kennis hebben van talrijke gevallen met hetzelfde scenario.

En een stuk logisch denken: indien jij als Belg op Facebook wordt gecontacteerd door iemand uit een land waar een grote migratiedruk is, kan je moeilijk beweren dat die persoon niet op zoek was naar een Europeaan (of Amerikaan, Canadees, Australiër...). Indien die persoon een partner in eigen land zou zoeken, zou die gewoon zijn tijd niet verspillen aan mensen die zo ver wonen.

Er zijn ook criteria waarvoor DVZ zich baseert op kennis van de cultuur en wetten van het land. Zo is het bvb. hoogst ongewoon in Afrika dat een man van 25 zou huwen met een vrouw van 50. Dat iemand dat doet, is dus reden om ernstige twijfels over de bedoelingen van die man te hebben. Anderzijds zal DVZ wél aanvaarden dat een koppel uit Pakistan mekaar voor het huwelijk helemaal niet kende en mekaar zelfs nooit ontmoet had omdat door de familie gearrangeerde huwelijken in dat land nog frequent zijn.

In andere landen is het hoogst ongewoon en sociaal onaanvaardbaar dat een man zou huwen met een gescheiden vrouw die niet meer maagd is en kinderen heeft van een andere man. Dat is dan ook reden om te twijfelen aan de oprechtheid.

DVZ vraagt ook regelmatig hoe het huwelijksfeest was: een "normaal" feest van 3 dagen met voldoende eten voor alle buren, vrienden, kennissen, collega's en familie of een klein huwelijk van een halve dag met enkel thee en gebak.

Het is dus niet eenzelfde regel voor alle gevallen, DVZ kent genoeg van het land van oorsprong, via de diplomatieke posten en hun eigen statistieken) om te weten of het huwelijk in dat land normaal of abnormaal is.

Niet dat ik ze gelijk geef hoor: het is alsof je iemand in de gevangenis stopt omdat die misschien een diefstal zou kunnen plegen. En dat zou volgens mij niet mogen in een rechtstaat.

Ik leg je gewoon het hoe en waarom uit.

Het is dus gewoon een kwestie van probabiliteit: wat de statistische kans is dat een bepaald geval een schijnhuwelijk is of niet.

Voor een rechtbank is dat een stuk moeilijker: daar moet het openbaar ministerie onweerlegbare bewijzen geven dat het inderdaad een schijnhuwelijk is (dit kan wel nogal variëren naargelang het gerechtelijk arrondissement, sommige arrondissementen oordelen vrij objectief terwijl andere belachelijke argumenten geven om een huwelijk niet te erkennen).

6. Bewijzen van duurzame relatie:
Het is in sommige gevallen beter om te bewijzen dat je relatie duurzaam is door hiervan bewijzen bij de visumaanvraag te voegen.

Waarom? Omdat je dan kan vermijden dat DVZ een onderzoek naar schijnhuwelijk aan het parket vraagt (waardoor de behandelingstermijn sterk verlengt, hoewel nooit meer dan 6 maanden). Je kan misschien ook het risico vermijden dat het parket een negatief advies geeft en DVZ dit advies volgt en het visum weigert.

Dus alles wat bewijst dat je mekaar lang kende voor je huwde, regelmatig reist om samen te zijn, een "normaal" huwelijksfeest hebben gehad... helpt om dit te voorkomen.

Hiervoor geef je de bewijzen af bij de visumaanvraag maar je stuurt achteraf nog een kopie van dat bundel rechtstreeks naar DVZ per aangetekend schrijven. Waarom? Omdat je nooit zeker weet of de ambassade of het consulaat dit bij het dossier heeft gevoegd.

Qua foto's moet je niet dol doen: geen 600 foto's, een paar foto's om feiten te illustreren volstaan. Bvb. 1ste, 2de... reis, verlovingsfeest, huwelijksfeest, huwelijksreis...

Je schrijft een verklaring met historiek van de relatie (ook weer geen 20 pagina's maar 2-3 pagina's) liefst bondig en duidelijk en met verwijzing naar de bewijzen die je toevoegt (bvb. zie bijlage #3).

Op het einde voeg je een inventaris van de stukken toe en je niet alles samen. Zo vermijd je dan weer dat DVZ stukken uit het dossier verliest.

Historiek van elektronisch verkeer is prima.

Telefoonrekeningen mag ook.

En omdat jij de man bent van een Afrikaanse vrouw, mag je ook bewijs toevoegen van geld dat je naar haar opstuurt (overschrijving, Western Union documenten...).

Ik laat je even verteren, vraag daarna maar verder :-)


Back to top
Becko


Offline

Joined: 21 Jul 2016
Posts: 2

PostPosted: Fri 22 Jul 2016 - 09:33    Post subject: Gezinshereniging Keniaanse partner Reply with quote

Dag Jungle,
 
Bedankt voor je snelle reactie!
 
Ik heb niet mijn beste dag dus onderstaande is best kritisch, vat dit vooral niet persoonlijk op. De aftoetsing die gebruikt wordt door DVZ is soms gewoon absurd en absoluut willekeurig.

1. Huwelijksakte:
Zal dus toegevoegd worden als beëdigde en gelegaliseerde vertaling.

2. Bewijs identiteit:
Paspoort van mijn vrouw is in orde.

3. Bestaansmiddelen:
Ik werk al enkele jaren als bediende binnen hetzelfde bedrijf als bediende. Zou dus geen probleem mogen zijn.

4. Ziekteverzekering:
Modelattest wordt aangevraagd.

5. Weigeren van het visum:
Als ik het goed begrijp is het voor mij in principe mogelijk om te zeggen dat we elkaar hebben leren kennen via een datingsite? Gezien het feit dat we elkaar al 6 jaar kennen en wel elkaar al enorm veel keer gezien hebben? Of ga ik dan te kort door de bocht? Allicht wel..
 
De willekeur en quasi absolute macht van de behandelaar van de aanvraag binnen DVZ boezemen mij toch wel angst in. Bijv. als motivatie voor de aanvragen kort verblijf kreeg ik als reden voor weigering: “We zijn niet zeker dat persoon X (mijn partner) zal terugkeren naar haar land”. Dit argument kan toch altijd gebruikt worden, want inderdaad dat is nooit zeker, net zoals ik niet zeker ben dat ik vandaag geen ongeval heb. Doet mij enorm fel denken aan de Nationale Loterij. Het is eveneens onmogelijk om in gesprek te gaan met de persoon die het dossier behandelt (heb ik gemerkt bij aanvraag visum kort verblijf). Het schijnhuwelijk wordt door DVZ m.i. vooral gebruikt als afschrikmiddel, hetgeen toch moeilijk te verzoenen valt met onze “democratische rechtstaat”.
 
Als je me zegt dat DVZ de lokale gebruiken en situatie kent omdat ze zelf ginder zijn geweest frons ik toch even mijn wenkbrauwen: ik kan mij moeilijk voorstellen dat de behandelaars alle plaatsen bezocht hebben (op kosten van de belastingbetaler?).. En dan nog, één (1) bezoek aan een plaats kan toch nooit voldoende zijn om een correct beeld te vormen? Ik heb het ook al voorgehad dat ik bij de Italiaan om de hoek een eerste keer een pizza bestel die niet voldoet aan de verwachtingen, maar de volgende keer was het tiptop. Dat is toch absolute willekeur?
 
Eveneens is het denken in termen van “Amerikaan, Canadees, …” vs. “Keniaan, Ghanees, …” compleet voorbijgestreefd. Het zou dus gemakkelijker zijn om De wegen in Kenia (OK, niet allemaal) zijn in betere staat als de snelwegen (putten, gaten, lap-en plakwerk) hier in België, waar ik ook nog eens een flinke wegenbelasting voor betaal.. Als ik de grens over ga (Nederland) besef ik weer dat goede wegen wel mogelijk zijn. Onze “welvaartstaat” staat op barsten. De economische groei in de zuidelijke landen is er wel, en reëel.
 
Ook het feit dat het “normaal” is in bepaalde culturen om de partner niet te kennen vooraleer te huwen vind ik bijzonder discriminerend. Ik ben zeker geen racist (is wel duidelijk denk ik) maar op die manier worden deze godsdiensten in feite bevoordeeld t.o.v. de “natuurlijke” bevolking. Voor mij moeilijk te vatten... Valt dit niet onder de noemer “positieve discriminatie”?
 
Je zegt ook:
 
“Het is dus gewoon een kwestie van probabiliteit: wat de statistische kans is dat een bepaald geval een schijnhuwelijk is of niet”
 
In principe maakt het dus niet uit hoe sterk of zwak mijn dossier is, er wordt door DVZ op voorhand al een beslissing genomen op basis van statistische gegevens? Dit kan absoluut niet door de beugel en is puur discriminatoir.
 
Tot zover het spuwen van mijn gal (-:
 
Je zegt ook dat ik bewijzen kan toevoegen van betalingen van mij naar Kenia: is dit ook mogelijk voor grotere bedragen? Waarom is dat in dit geval wel toepasbaar?
 
Nogmaals dank voor je snelle reactie, en nogmaals: bovenstaande is in geen geval kritiek op jou maar wel op de enorm slechte wetgeving ter zake.
 
Veel groetjes


Back to top
Jungle
Administrateur

Offline

Joined: 25 Oct 2008
Posts: 2,543

PostPosted: Fri 22 Jul 2016 - 11:41    Post subject: Gezinshereniging Keniaanse partner Reply with quote

Ik heb een olifantenhuid, ik kan tegen kritiek lol en ik heb geen reden om het persoonlijk op te nemen want het is niet mijn persoonlijke mening, enkel de manier van behandeling door de administratie die ik je uitleg.

5. Schijnhuwelijk:
Je mag gerust zeggen dat je mekaar op een dating site hebt leren kennen omdat dit gevolgd werd door een groot aantal reizen en jullie ruim de tijd genomen hebben om mekaar IRL te leren kennen.

Dat is een enorm verschil met een koppel dat kennismaakte op internet en huwt tijdens de eerste en enige reis na 3 maanden op internet te hebben gebabbeld. Niet lachen, dat is geen fictief geval.

Het probleem met kennismaking via internet is dat het op internet heel makkelijk is om te liegen. Nog zoiets waarvan je denkt "dat weet toch iedereen?" maar nee, blijkbaar niet. Je leert pas echt iemand kennen wanneer je die bezig ziet in het dagelijkse leven, in de omgang met andere mensen enz... Als je dan huwt na korte kennismaking online zonder mekaar veel gezien te hebben, is er een grotere kans dat het als schijnhuwelijk wordt aanzien.

Let op: er is zelden 1 reden om het als schijnhuwelijk te bestempelen, vaak is het een combinatie van meerdere ongunstige elementen.

Wat het visum voor kort verblijf betreft zit het als volgt ineen: de echtgenoten van Belgen en EU-burgers mogen gezinshereniging in België bij de gemeente vragen, ongeacht op welke manier ze in België zijn aangekomen, zelfs illegaal.

Wanneer dat kan ben je natuurlijk sneller samen want voor een toeristisch visum heb je binnen 2 weken een antwoord, voor een visum voor gezinshereniging gemiddeld na 3-4 maanden, maximum 6 maanden.

De Belgische staat heeft liever dat de gezinshereniging in het buitenland wordt aangevraagd omdat het veel makkelijker is een vreemdeling te verhinderen naar België te komen dan hem buiten te zetten.

Daarom weigert België systematisch alle visa voor kort verblijf voor familieleden die in België gezinshereniging zouden kunnen vragen. Dat wordt dan verwoord als "vestigingsgevaar".

En omdat een visum voor kort verblijf geen recht maar een gunst is, kan je daar weinig tegen doen. Soms helpt het om tussenkomst van de Federale ombudsman te vragen.

Daarnaast wordt dergelijke weigering ook genoteerd in de gemeenschappelijke Schengen visumdatabank. Dat betekent dat je dan ook geen enkel visum voor eender welke andere Schengen lidstaat kan krijgen. Dat wordt geweigerd uit solidariteit met België.

Wat ik bedoelde met zelf daar geweest te zijn is het volgende: het is perfect mogelijk om als ambtenaar op persoonlijke vakantie naar Tunesië, Senegal, Dominicaanse republiek... te gaan. En dan kan je met eigen ogen vaststellen hoe bezness te werk gaan. Akkoord, niet iedereen is ooit naar die landen op vakantie geweest maar al degenen die al naar een van die landen geweest zijn zullen het je bevestigen: er wordt door het mannelijk personeel van het hotel verwoed gejaagd op westerse vrouwen die daar zonder man op vakantie zijn. Oud, jong, mooi, lelijk, dik, dun... heeft allemaal geen belang.

Het fenomeen is zo gekend dat er al films over gemaakt zijn, dus het is niet alsof dit iets is dat je maar moeilijk te weten kan komen.

Daarnaast heeft DVZ ook informatie van de diplomatieke posten en de onderzoeken die reeds uitgevoerd: van het verhoren van beide partners op de ambassade tot onderzoeken door het parket.

Een paar maanden geleden was hier nog een dame voor wie het visum gezinshereniging voor haar Turkse man werd geweigerd. Blijkt dan dat zij geen Turks sprak en hij amper Engels. Ze communiceerden via een vertaalapp op smartphone. Ik weet niet of jij ervaring hebt met vertaalprogramma's maar de vertalingen zijn zelden precies en vaak lachwekkend. Men kan objectief gezien moeilijk beweren dat het mogelijk is om op dergelijke manier doeltreffend te communiceren en een oprechte relatie op te bouwen.

Het denken in termen van Amerikaan, Europeaan, Senegalees, Tunesiër... is geen kwestie van racisme of zo. Het gaat erom dat in sommige landen de levensstandaard beter is dan in andere, zowel in termen van werkgelegenheid en inkomen als school, geneeskundige zorg...

Er zijn dus landen met een hoge levensstandaard die aantrekkelijk zijn om te er te gaan wonen en landen waar het leven veel moeilijker is en waar mensen hopen te kunnen migreren om hun leven en dat van hun familie te verbeteren.

Ik vind niet dat het criterium "mekaar nog nooit gezien hebben voor het huwelijk" een positieve discriminatie zou zijn. Het heeft trouwens niks met godsdienst te maken, het is een lokaal gebruik in sommige landen, sommige sociale kringen... Het is dus de normale gang van zaken in Pakistan, niet in België.

Wat ambassade/DVZ/parket/gemeente betreft, kijken ze in principe naar wat "normaal" is in het land, cultuur... waar de buitenlandse partner vandaan komt. Strookt dat daar niet mee, dan is er een probleem.

Anderzijds passen ze dat ook niet enorm strikt toe. Zo was er een geval van een land waar men in principe niet huwt met een veel oudere vrouw maar in de familie van die man waren er meerdere dergelijke gevallen: moeder was veel ouder dan zijn vader, tante veel ouder dan oom enz... Die heeft daarvan het bewijs geleverd en DVZ heeft dat aanvaard.

Het feit dat het een kwestie van probabiliteit is, sluit niet uit dat het dossier inhoudelijk wordt beoordeeld. Een sterk dossier heeft dus wél een grotere slaagkans.

Maar wanneer je een dossier hebt bvb. van een Belgische vrouw van 56 met een Senegalese man van 26, hij moslim en zij niet, zij al gehuwd, gescheiden en kinderen, hij nog geen kinderen, kennismaking via internet en minder dan 6 maanden later gehuwd tijdens eerste en enige reis, is de kans dat het een schijnhuwelijk is gewoon enorm groot.

En dat is een evaluatie die volledig statistisch is want je bent niet in het hoofd van die Senegalese jonge man: die is misschien wél echt verliefd op die vrouw en die wil misschien wél met haar zijn leven opbouwen en samen oud worden.

Het probleem, volgens mij is eigenlijk dat: niemand is in het hoofd van de vreemdeling om te kunnen beweren wat de bedoeling van die persoon is. Zelfs een doorwinterde psycholoog zou slechts kunnen oordelen op basis van probabiliteit of het een schijnhuwelijk is of niet.

The proof is in the pudding: je weet het eigenlijk pas wanneer die vreemdeling in België is aangekomen en hoe die zich dan gedraagt: loopt die hard weg zodra hij zeker is dat zijn verblijfsvergunning niet meer kan afgenomen worden of is die 20 jaar later nog samen met zijn partner?

En zelfs achteraf is het vaak moeilijk te bewijzen of die vreemdeling zijn partner verlaat omdat dit van bij het begin zijn bedoeling was ofwel omdat de relatie gewoon misgelopen is. Daarom is het ook heel moeilijk om bij de rechtbank een nietigverklaring van het huwelijk te bekomen.

(Ik zeg vreemdeling en hij maar uit luiheid, ik bedoel eigenlijk mannen en vrouwen maar wil het niet telkens schrijven lol)

Voilà, dus we staan weer bij het punt hierboven vernoemd: het is voor de Belgische staat makkelijker om iemand te verhinderen hier te komen dan om die buiten te werken wanneer de verblijfsvergunning wordt ingetrokken.

In de praktijk bestaan er nochtans wetten om de verblijfsvergunning in te trekken wanneer achteraf blijkt dat het een schijnhuwelijk of schijnrelatie was: de eerste 5 jaar van het verblijf zijn precair. Indien het koppel niet meer samen is (echtscheiding, overlijden) of indien de Belg het grondgebied verlaat, mag DVZ de verblijfsvergunning intrekken.

Maar het budget van FOD BiZa is redelijk beperkt, België heeft geen goesting om te veel geld te steken in het opsluiten en repatriëren van vreemdelingen in illegaal verblijf. Daarom is de aanpak preventief.

Dat is dus puur politieke wil en kwestie van budget.

Persoonlijk vind ik het niet kunnen dat men dit op voorhand beoordeelt en dat men gewoon elke partner moet laten komen om zich te bewijzen en de middelen vrijmaken om eventueel mensen te repatriëren. Ik vind dat dit zo indruist tegen algemene rechtsprincipes van een rechtstaat. Maar de Belgische kiezers delen hun mening mee door te stemmen, ik ben dus blijkbaar niet in de meerderheid lol

Bewijzen van geld opsturen naar je Keniaanse echtgenote:
In het algemeen moet in Afrika de man alle kosten voor het huishouden dragen en mag de vrouw bijdragen maar moet niet.

Er zijn wel een paar landen waar dat ondertussen wettelijk is zoals in België: man en vrouw moeten bijdragen pro rata van hun inkomen maar ik weet niet hoe dat in Kenia zit.

Het is traditioneel en wettelijk zelden zo dat de vrouw de man moet of mag onderhouden.

Dus Belgische man, Keniaanse vrouw: is OK als jij haar geld opstuurt om haar te onderhouden.

Belgische vrouw, Afrikaanse man: is niet OK omdat dit in Afrika in de meeste landen niet moet en zelfs vaak door de man niet kan aanvaard worden. Dan is het gevaarlijk om aan DVZ bewijzen te geven dat je geld naar je Afrikaanse man gestuurd hebt omdat zij dan zullen concluderen dat die man niet eerlijk is.

Of dat kleine of grote bedragen zijn hangt af van waarvoor dat geld bestemd is: maandelijks 100 euro voor levensonderhoud of eens 25.000 euro om een huis te kopen... Wat jij daarvoor als bewijs geeft, hangt af van wat jij als verklaring voor de bedragen kan geven.


Back to top
Contenu Sponsorisé






PostPosted: Today at 03:07    Post subject: Gezinshereniging Keniaanse partner

Back to top
Display posts from previous:   
Post new topic   Reply to topic    Hulpgroep Gezinshereniging Forum Index -> UW VRAGEN -> Allerlei All times are GMT + 1 Hour
Page 1 of 1

 
Jump to:  





Index | Create forum | Free support forum | Free forums directory | Report a violation | Conditions générales d'utilisation
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group